WPROWADZENIE
Nauka o biopolu to rozwijająca się dziedzina badań, której celem jest stworzenie naukowych podstaw do zrozumienia złożonej homeodynamicznej regulacji systemów żywych. Pogłębiając naszą wiedzę naukową o biopolu, docieramy do lepszego zrozumienia podstaw biologii, a także zjawisk określanych mianem „medycyny energetycznej”. Medycyna energetyczna, czyli stosowanie sygnałów o bardzo niskim natężeniu do organizmu, w tym interwencje uzdrowicieli energii i terapie z wykorzystaniem urządzeń bioelektromagnetycznych, jest niezrozumiała w ramach dominującego paradygmatu biomedycznego „życia jako chemii”. Biopole lub pole biologiczne, złożone, organizujące pole energetyczne zaangażowane w generowanie, utrzymywanie i regulację homeodynamiki biologicznej, jest użyteczną koncepcją, która dostarcza podstaw naukowych dla medycyny energetycznej, a tym samym rozwija jej badania i praktykę. Niniejszy artykuł przedstawia przegląd biopola, ze szczególnym uwzględnieniem historii tego pojęcia, powiązanej terminologii, kluczowych pojęć naukowych oraz wartości perspektywy biopola dla przyszłych badań.
Medycyna jest w okresie transformacji. Konwencjonalna biomedycyna ustępuje miejsca rozbudowanemu, zintegrowanemu modelowi medycznemu, który kładzie nacisk zarówno na opiekę zdrowotną, jak i leczenie chorób, leczy ludzi, a nie tylko choroby, i łączy w sobie wiele podejść terapeutycznych, zarówno starych, jak i nowych, aby zaoferować pacjentom większy wybór. Ten nowy model kwestionuje dominujący w biomedycynie paradygmat redukcjonizmu molekularnego, który koncentruje się na genach, białkach kodowanych przez geny i cząsteczkach syntetyzowanych przez białka, i opiera się na nieodłącznym przekonaniu, że złożone systemy można zrozumieć poprzez identyfikację ich komponentów. Z kolei zintegrowany model zdrowia i medycyny docenia złożoność naszej biologii, która może prowadzić do pojawiania się zjawisk, które na ogół nie są przewidywalne na podstawie izolowanych części. Taki model postrzega również opiekę zdrowotną z kilku perspektyw wykraczających poza podejście molekularne, w tym z tak zwanej medycyny energetycznej. Postępy w biofizyce, biologii, psychologii i rozwijających się dziedzinach badań nad umysłem i ciałem, takich jak psychoneuroimmunologia i genomika psychospołeczna, w znacznym stopniu przyczyniły się do stworzenia podstaw dla tego rozbudowanego, zintegrowanego modelu medycznego.
Oprócz sygnałów biochemicznych, idea, że systemy żywe generują i reagują na pola energetyczne jako integralne aspekty regulacji fizjologicznej, odzwierciedla zbieżność kilku rozbieżnych ścieżek. Liczne tradycje duchowe opisują tryby i ścieżki energii wewnątrz i wokół ciała fizycznego (Jain i in., 2015, niniejsze wydanie). Wiele terapii medycyny komplementarnej i alternatywnej (CAM) wykorzystuje warianty „nakładania rąk” i inne minimalnie inwazyjne procedury w celu poprawy endogennych przepływów energii. Co więcej, zachodnia biomedycyna rutynowo bada pola elektryczne serca (za pomocą elektrokardiogramu [EKG]) i mózgu (za pomocą elektroencefalogramu [EEG]) jako wskaźniki patologii klinicznej. Co więcej, współczesna biologia komórki i biofizyka dostarczają dowodów na to, że endogenne pola elektromagnetyczne i inne rodzaje pól odgrywają aktywną rolę w rozwoju, naprawie tkanek i szeregu procesów homeodynamicznych.Termin biopole zaspokaja potrzebę ujednoliconej koncepcji łączącej tradycyjne i współczesne modele wyjaśniające medycyny energetycznej oraz zapewnia wspólny język dla aspektów zarówno praktyki klinicznej, jak i badań naukowych, które koncentrują się na polach energetycznych ciała. Niniejszy artykuł podsumowuje niedawne początki koncepcji biopola i opisuje poziomy skali, do których termin ten był stosowany, od biofotonów i błon komórkowych, przez całe organizmy, po Gaję i Tao . Robocze definicje biopola i pokrewnych terminów są oferowane z zastrzeżeniem, że takie opisy są i powinny być oparte na kulturowych i naukowych punktach widzenia obserwatorów i nie zawsze mogą być w pełni porównywalne. W tym świetle, w swoich opisach „biopola”, tybetański buddysta, neurolog, praktyk Reiki, biolog komórkowy i fizyk (klasyczny lub kwantowy) wzbogacają nas wszystkich i przybliżają nas do pełnego zrozumienia tej pojawiającej się koncepcji.
BIOPOLE
Termin BIOPOLE został zaproponowany w 1992 roku przez specjalny komitet praktyków medycyny alternatywnej i badaczy zwołany przez nowo utworzone Biuro Medycyny Alternatywnej (OAM) w amerykańskim Narodowym Instytutcie Zdrowia (NIH). Komitet był jednym z kilku spotkań w ramach konferencji organizowanej przez NIH/OAM w Chantilly w Wirginii, aby poinformować OAM o priorytetach programowych i inicjatywach. Komitet skupiał się podwójnie na „medycynie manualnej” — składającej się z podejść strukturalnych i manipulacyjnych, takich jak chiropraktyka, klasyczna osteopatia i masaż — oraz „terapiach energetycznych”, takich jak Reiki, Dotyk Terapeutyczny i zewnętrzny qigong . Większość z tej ostatniej grupy modalności leczniczych opierała się na koncepcji siły życiowej, chociaż każda z nich miała własny model wyjaśniający i terminologię, które odzwierciedlały określony kontekst kulturowy. Komitet dążył do ujednolicenia różnorodności praktyk energetycznych poprzez stworzenie terminu, który byłby przystępny dla społeczności naukowej i szerszej społeczności opieki zdrowotnej. Taki termin był również potrzebny do opisania centralnego, organizującego pola biologicznego, które uzdrowiciele wykrywali i z którym wchodzili w interakcję w swojej praktyce. Termin „biopole” został ukuty w tym celu z nadzieją, że będzie wystarczająco ogólny i plastyczny, aby pasować do różnych modeli wyjaśniających terapię.
Komitet zdefiniował biopole jako „bezmasowe pole, niekoniecznie elektromagnetyczne, które otacza i przenika żywe ciała oraz wpływa na nie”. Następnie jednemu z członków komitetu udało się doprowadzić do przyjęcia terminu biopole jako Medical Subject Heading (termin MeSH) w Narodowej Bibliotece Medycznej, dzięki czemu stał się on oficjalnym terminem wyszukiwania dla naukowców w celu znalezienia recenzowanej literatury. Ponadto komitet starał się skonsolidować różne tryby uzdrawiania energetycznego pod jednym terminem terapie biopola , który został również zaakceptowany przez NIH (Narodowy Instytut Zdrowia USA). Dodatkowo zdano sobie sprawę, że zarówno diagnostyka, jak i terapia mogą być zaangażowane w te modalności biopola. Następnie, runda grantów badawczych w dziedzinie medycyny pionierskiej w nauce biopola została sfinansowana przez Narodowe Centrum Medycyny Komplementarnej i Alternatywnej - następca OAM.Jednocześnie, inny z doraźnych komitetów z 1992 roku doradzających OAM zaklasyfikował „uzdrawianie na odległość” lub „intencję uzdrawiania na odległość” – zdalne uzdrawianie na odległość, wykonywane poprzez intencję i/lub modlitwę wstawienniczą – jako metodę łączącą umysł i ciało. Zatem uzdrawianie energią, które było wykonywane lokalnie przez uzdrowicieli bezpośrednio na pacjentach, nazywane terapią biopolową, zostało oddzielone od uzdrawiania na odległość ze względu na tę pierwotną kategorię. Uzasadnieniem tego podziału na uzdrawianie lokalne i zdalne było to, że mogą one działać na różne sposoby. Podczas gdy lokalne lub proksymalne uzdrawianie energią może obejmować pola elektromagnetyczne (PEM), które maleją wraz z odległością zgodnie z prawem odwrotnych kwadratów, jest mało prawdopodobne, aby te same pola były zaangażowane w uzdrawianie na duże odległości. Jednakże uzdrawianie lokalne i zdalne jest zazwyczaj wykonywane przez tego samego praktyka, na przykład w Reiki, co stanowi zagadkę.
Komitet zdefiniował biopole jako „bezmasowe pole, niekoniecznie elektromagnetyczne, które otacza i przenika żywe ciała oraz wpływa na nie”. Następnie jednemu z członków komitetu udało się doprowadzić do przyjęcia terminu biopole jako Medical Subject Heading (termin MeSH) w Narodowej Bibliotece Medycznej, dzięki czemu stał się on oficjalnym terminem wyszukiwania dla naukowców w celu znalezienia recenzowanej literatury. Ponadto komitet starał się skonsolidować różne tryby uzdrawiania energetycznego pod jednym terminem terapie biopola , który został również zaakceptowany przez NIH (Narodowy Instytut Zdrowia USA). Dodatkowo zdano sobie sprawę, że zarówno diagnostyka, jak i terapia mogą być zaangażowane w te modalności biopola. Następnie, runda grantów badawczych w dziedzinie medycyny pionierskiej w nauce biopola została sfinansowana przez Narodowe Centrum Medycyny Komplementarnej i Alternatywnej - następca OAM.Jednocześnie, inny z doraźnych komitetów z 1992 roku doradzających OAM zaklasyfikował „uzdrawianie na odległość” lub „intencję uzdrawiania na odległość” – zdalne uzdrawianie na odległość, wykonywane poprzez intencję i/lub modlitwę wstawienniczą – jako metodę łączącą umysł i ciało. Zatem uzdrawianie energią, które było wykonywane lokalnie przez uzdrowicieli bezpośrednio na pacjentach, nazywane terapią biopolową, zostało oddzielone od uzdrawiania na odległość ze względu na tę pierwotną kategorię. Uzasadnieniem tego podziału na uzdrawianie lokalne i zdalne było to, że mogą one działać na różne sposoby. Podczas gdy lokalne lub proksymalne uzdrawianie energią może obejmować pola elektromagnetyczne (PEM), które maleją wraz z odległością zgodnie z prawem odwrotnych kwadratów, jest mało prawdopodobne, aby te same pola były zaangażowane w uzdrawianie na duże odległości. Jednakże uzdrawianie lokalne i zdalne jest zazwyczaj wykonywane przez tego samego praktyka, na przykład w Reiki, co stanowi zagadkę.
HISTORIA WCZESNYCH KONCEPCJI POLA BIOLOGICZNEGO
Od starożytności istniały dwa sprzeczne poglądy na temat natury życia. Demokryt, który ukuł słowo „atom” , twierdził, że wszystko, w tym organizmy, da się zredukować do swoich składników, podczas gdy Arystoteles uważał, że procesy życiowe są autonomiczne, a organizmy stanowią integralną całość. Te dwa poglądy przetrwały do dziś, przy czym biochemiczny pogląd na życie reprezentowany jest przez redukcjonizm molekularny, a holistyczny, który przyjmuje koncepcję pola życia.
W nauce pojęcie siły życiowej, czyli élan vital, sięga XVII wieku. W witalizmie uważano, że materia ożywiona zawiera w sobie siłę życiową: metafizyczny byt nieodłącznie związany z życiem, który je ożywia. Siłę tę początkowo uważano za niemierzalną i leżącą poza zasięgiem nauki. Jednak odkrycia bioelektryczności podważyły tę tezę. Do 1850 roku elektrofizjologia eksperymentalna zastąpiła pojęcie siły życiowej elektrycznością, skutecznie eliminując witalizm z nauk biologicznych.
Niemniej jednak wielu współczesnych praktyków medycyny alternatywnej (ang. CAM) nadal posługuje się terminami zaczerpniętymi z niezachodnich modeli objaśniających i systemów medycznych, aby przywołać siłę życiową lub energię życiową. Na przykład, w medycynie chińskiej występuje qi (chi), w medycynie japońskiej ki , w ajurwedzie prana , a podobne terminy występują w innych tradycjach medycyny rdzennej. Te opisy energii życiowej wywodzą się z metafizycznych rozważań na temat natury świadomości i jej interakcji z systemami mentalnymi, emocjonalnymi i fizycznymi (Jain i in., 2015, to wydanie) i opierają się na obserwacjach z pierwszej ręki doświadczonych praktyków duchowych. W dobie współczesnej pojęcie uniwersalnej energii życiowej jest niemal powszechnie używane przez praktyków uzdrawiania energią, którzy często opisują energię pochodzącą z ich dłoni i innych części ciała. Ci sami praktycy donoszą o wykorzystaniu świadomości energetycznej nie tylko do wyczuwania nierównowagi w polach energetycznych pacjentów, ale także do regulacji przepływu energii i usuwania blokad energetycznych, które postrzegane są jako utrudniające proces uzdrawiania. Większość tradycyjnych praktyk leczniczych utrzymuje, że choroba zaczyna się od zaburzenia równowagi energetycznej - takiego jak blokada lub inne zaburzenia przepływu energii przez organizm. Współczesne systemy medycyny alternatywnej (CAM), takie jak chiropraktyka, homeopatia, klasyczna osteopatia również opierają się na zasadach siły witalnej. Terapia w tych praktykach polega na przywracaniu lub przywracaniu równowagi siły witalnej w celu przyspieszenia procesu zdrowienia.
Naukowa koncepcja siły jest jednak silnie związana z dziedziną fizyczną, podczas gdy siła życiowa leżąca u podstaw wielu terapii medycyny alternatywnej jest uważana przez główny nurt nauki za koncepcję metafizyczną. Siła, podobnie jak pole i energia, stanowią fundamenty teorii fizycznej. Siła odnosi się do każdej interakcji, która zmierza do zmiany ruchu obiektu. Pojęcie pola w fizyce odnosi się do rozproszonego przestrzennie elementu niematerialnego, który jest w stanie wywierać siłę na obiekt w jego obrębie. Dlatego pola nie można wykryć bezpośrednio, a jedynie poprzez jego działanie na odpowiedni obiekt – na przykład ładunek w polu elektrycznym. Współczesna fizyka utrzymuje, że w przyrodzie działają tylko cztery rodzaje sił: grawitacja, elektromagnetyzm oraz silne i słabe oddziaływania jądrowe, przy czym te dwa ostatnie mają zasięg ograniczony do jądra atomowego. Z każdą siłą związana jest określona forma energii (zdefiniowana w fizyce jako zdolność do wykonywania pracy, tj. do przesunięcia cząstki na odległość): na przykład energia elektryczna, magnetyczna i elektromagnetyczna są powiązane z siłą elektromagnetyczną, która jest najważniejsza w systemach żywych. Koncepcja biopola, jak ją tutaj zaproponowano, jest mocno osadzona w nauce, chociaż mogą być w nią zaangażowane również inne, jak dotąd nieznane nauce, potencjalne pola.
Koncepcja pola biologicznego po raz pierwszy pojawiła się w embriologii jako podstawowy szablon informacyjny wyjaśniający proces rozwoju. Ukraiński histolog dr. Alexander Gurwitsch, ukuł termin pole morfogenetyczne , aby opisać wysoce spójny i dynamiczny proces, który wydawał się kierować rozwojem rozwijającego się zarodka, a także regeneracją biologiczną. Gurwitsch odkrył również promieniowanie mitogenetyczne, emisję światła ultrafioletowego podczas podziału komórek w korzeniach cebuli. W latach 1900–1950 inni wybitni biolodzy rozwoju, w tym Hans Driesch, Paul Weiss i inni, pracowali z tej samej perspektywy. Weiss, który odkrył, że pole morfogenetyczne nie zmienia się, jeśli usunie fragmenty tkanki embrionalnej, zaproponował, że pole biologiczne jest holistyczną właściwością całego organizmu. Ci wcześni embriolodzy stworzyli koncepcję pola morfogenetycznego kierującego rozwojem, ale nie określili jego fizycznej podstawy.
SKALOWALNOŚĆ KONCEPCJI BIOPOLA
Koncepcja biopola szybko zyskała popularność i została rozszerzona z bytu „otaczającego i przenikającego żywe organizmy” na szerszą gamę zjawisk endogennych generowanych przez żywe organizmy. Została również „rozszerzona”, aby przetestować jej dopasowanie do koncepcji makroskopowych, w tym Gai, modelu naszej planety jako złożonego, samoregulującego się systemu. Zatem na obecnym etapie koncepcję „biopola” można lepiej rozpatrywać w liczbie mnogiej „biopola”. Z tej perspektywy termin ten może być nadal z powodzeniem stosowany w szerokim zakresie dyscyplin, zarówno w sposób oparty na dowodach, jak i spekulatywny, w tym w biofizyce, biologii komórki, terapeutyce i ekologii.
Jeden z kierunków badań nad endogennymi biopolami wywodzi się z wczesnego odkrycia przez Gurwitscha, jak wspomniano powyżej, emisji światła ultrafioletowego podczas podziału komórek. Najnowsze badania dostarczyły dowodów na istnienie różnorodnych procesów regulacyjnych, w których pośredniczą biofotony, w tym komunikacji międzykomórkowej, wykrywania orientacji międzykomórkowej, wydzielania neuroprzekaźników regulacyjnych, modulacji aktywności oddechowej białych krwinek oraz przyspieszonego kiełkowania nasion. Odkrycia te, a także wyniki badań korelujących emisję biofotonów z fizjologią człowieka, sugerują istnienie spójnych pól biofotonowych, które odgrywają fundamentalną rolę w sygnalizacji międzykomórkowej i zdrowiu człowieka.
Bardziej ogólnie, zidentyfikowano szeroką gamę aktywności bioelektromagnetycznych, często powiązanych z energiami interakcji znacznie niższymi od szumu termicznego, które wywołują klinicznie istotne efekty, w tym zwiększenie wzrostu, gojenie ran, regenerację oraz redukcję bólu i stanu zapalnego. Ponadto zjawiska podobne do pól wydają się przyczyniać do podstawowych zasad organizacji biologicznej, w tym rozwoju embrionalnego i skoordynowanego utrzymania struktury i funkcji biologicznej. Na przykład wykazano, że gojenie regeneracyjne całych kończyn u zwierząt, takich jak salamandry, wiąże się z PEM (Promieniowanie Elektro Magnetyczne, a regeneracja kończyn u zwierząt wyższych była również stymulowana za pomocą zewnętrznie przyłożonych PEM. Niedawno wykazano, że wzorcowanie tablic potencjałów spoczynkowych błony komórkowej odgrywa kluczową rolę w kierowaniu zachowaniem komórek macierzystych podczas embriogenezy i złożonej regeneracji narządów.
Biopole, czyli informacja z nim związana, pochodząca z wielokomórkowej aktywności elektrycznej, stanowi również podstawę istniejącego od dziesięcioleci narzędzia klinicznego, najczęściej w postaci EKG (detektora przebiegów fal elektrycznych generowanych przez synchroniczną aktywność komórek mięśnia sercowego) i EEG (detektora przebiegów fal odzwierciedlających sumaryczną spontaniczną lub wywołaną aktywność elektryczną macierzy neuronalnych). Podczas gdy EKG i EEG są łatwo wykrywane z powierzchni ciała, pole magnetyczne serca, generowane przez przemieszczające się ładunki elektryczne związane z aktywnością elektryczną, można zarejestrować z odległości do kilku stóp (ok. 1,5 m) od powierzchni ciała za pomocą magnetokardiogramu. Pola magnetyczne wytwarzane przez serce wydają się przenosić informacje, które mogą być wykrywalne przez inne osoby lub zwierzęta. Przykładem potencjału informacyjnego (bioefektywności) tych pól serca jest synchronizacja indukowana przez serce (lub blokowanie częstotliwości) wykrywana, gdy fale R w EKG jednej osoby precyzyjnie zsynchronizują się z początkiem fal alfa w EEG innej osoby w odległości do ok. 1,5 m.
Na poziomie interpersonalnym koncepcja biopola obejmuje obszerny zbiór badań nad wpływem terapii biopolowych, stosowanych zarówno lokalnie, z praktykiem w tym samym pomieszczeniu co pacjent (Jain i in., 2015, niniejsze wydanie), zwierzętami lub hodowlami komórkowymi (Gronowicz i in., 2015, niniejsze wydanie), jak i nielokalnie, co obejmuje odległą interakcję mentalną z systemami żywymi, a także modlitwę wstawienniczą i zdalne uzdrawianie (Radin i in., 2015, niniejsze wydanie). Badania z terapiami biopolowymi w warunkach klinicznych odzwierciedlają skłonność niektórych praktyków i szkół uzdrawiania do prowadzenia terapii z użyciem rąk na ciele i/lub rąk poza ciałem, dotyku terapeutycznego i dotyku uzdrawiającego, co rodzi pytania o fizyczny wpływ samego dotyku na interakcje i rezultaty biopola. Jednakże ostatnie przeglądy analizujące terapie biopola bezdotykowego również wskazują na znaczące zmiany w miarach wyników, co sugeruje, że wpływ terapii biopola na wyniki nie może być przypisany wyłącznie efektom dotyku fizycznego i może być konieczne wyjaśnienie w kategoriach splątania kwantowego lub innych przyczyn nielokalnych.
Oddziaływania biopola rozciągają się również od poziomu molekularnego do planetarnego. Na poziomie molekularnym termin biopole może być nawet przywoływany w celu wyjaśnienia fundamentalnych właściwości poszczególnych cząsteczek, traktując je jako „uporządkowane struktury elektromagnetyczne”. Można argumentować, że oddziaływania molekularne, takie jak między hormonem a receptorem, to oddziaływania zazwyczaj opisywane w bliskiej odległości – np. oddziaływania jonowe, hydrofobowe i aromatyczne pi-elektronów. Takie właściwości nie wyjaśniają jednak, w jaki sposób partnerzy molekularni osiągają bliskość; niezbędne preludia do dokowania raczej nie zachodzą poprzez prostą dyfuzję i ruchy Browna. Zamiast tego, jedną z propozycji jest „model rozpoznawania rezonansowego”, w którym cząsteczki są przyciągane do swoich celów przez formę rezonansu elektromagnetycznego, co wyraźnie mieści się w kategorii biopola. Na poziomie planetarnym istnieje coraz więcej dowodów na to, że koncepcja biopola może obejmować wpływ pól geokosmicznych na zdrowie i zachowanie człowieka: na przykład burze słoneczne, które znacząco zakłócają pole geomagnetyczne, korelują ze wzrostem zawałów serca i śmiertelnością z ich powodu.
HISTORIA BADAŃ NAUKOWYCH NAD POLEM BIOLOGICZNYM
Wczesne badania nad biopolem były częściowo motywowane licznymi metodami medycyny alternatywnej (CAM), które zdają się wykorzystywać pola energetyczne i/lub informacyjne i są szeroko znane jako „medycyna energetyczna”. Należą do nich między innymi: uzdrawianie energią, homeopatia, akupunktura, terapia magnetyczna, terapie bioelektromagnetyczne, terapia elektrodermalna i kinezjologia stosowana. Niektóre z tych metod obejmują nowatorskie metody pozyskiwania użytecznych informacji z pola energetycznego organizmu, a także terapeutycznego stosowania pól energetycznych.
„Nakładanie rąk” to jedna z najstarszych i najbardziej rozpowszechnionych form leczenia znanych ludzkości, która najwyraźniej pojawiła się niezależnie wśród starożytnych kultur na całym świecie. Ojciec współczesnej medycyny zachodniej, Hipokrates, nazywał ją „siłą płynącą z rąk wielu ludzi”. Coraz więcej badań nad tą i innymi pokrewnymi metodami leczenia biopolem (jak wskazano w innych artykułach w tym wydaniu czasopisma) wykazuje spektrum korzystnych rezultatów, od poziomu psychologicznego i behawioralnego , aż po klinicznie istotne biomarkery. Innym obszarem jest medycyna bioelektromagnetyczna, w której wykazano, że nietermiczne pola elektromagnetyczne, często o energiach interakcji znacznie niższych niż szum termiczny, wywołują szeroką gamę klinicznie istotnych efektów, w tym przyspieszenie wzrostu, gojenie się ran, regenerację oraz redukcję bólu i stanu zapalnego .
Ponadto podstawowe zasady organizacji biologicznej, w tym rozwój embrionalny i skoordynowane utrzymanie struktury i funkcji biologicznych, zaczynają być coraz lepiej rozumiane, a dowody wskazują, że zjawiska przypominające pola leżą u podstaw wielu procesów opisanych wcześniej.
Efekty pola były również przywoływane jako wyjaśnienia dużej liczby badań nad efektami intencji człowieka i nielokalnością. Ostatnie raporty mające znaczenie dla praktyk medycyny alternatywnej obejmują efekty na hodowanych komórkach, kiełkowanie nasion i odległe gojenie się ran chirurgicznych. Ponadto, kilka badań zgłosiło korelacje EEG między izolowanymi osobami z potwierdzeniem in vitro przy użyciu neuronów przylegających do płytek drukowanych. Eksperymenty przeprowadzone z ekranowaniem sugerują , że niektóre z tych wyników nie są pośredniczone przez pola elektromagnetyczne, co być może sugeruje rolę splątania kwantowego lub innego procesu nielokalnego. Takie zjawiska, które wyraźnie wymagają naukowych wyjaśnień na poziomach organizacji wykraczających poza sferę molekularną, można wyjaśnić za pomocą wspólnego modelu efektów biopola.
Koncepcje odczuwania, umysłu i świadomości również ewoluowały od mechanistycznego podejścia biochemicznej neuronauki do podejścia zorientowanego na pole. Zastosowanie teorii kwantowej do tych koncepcji doprowadziło do kilku propozycji ciała-umysłu jako makroskopowego systemu kwantowego. Podczas gdy moc predykcyjna tych modeli jest jak dotąd niejasna, istnieje coraz więcej dowodów eksperymentalnych pokazujących sygnalizację kwantową, komunikację i przewodnictwo w sieci cytoszkieletu mikrotubul.
(Mikrotubule to puste w środku, cylindryczne struktury białkowe o średnicy ~25 nm, kluczowy element cytoszkieletu, zbudowane z podjednostek α-tubuliny i β-tubuliny. Są dynamiczne, ciągle się składają i rozpadają, służą jako szlaki transportowe, utrzymują kształt komórki, organizują organelle, oraz tworzą wrzeciono podziałowe w trakcie podziału komórkowego, niezbędne do rozdzielania chromosomów) .
Pola elektryczne generowane przez zsynchronizowane oscylacje mikrotubul odgrywają, jak wykazano, kluczową rolę w regulacji podziału komórek oraz fałdowania i transkrypcji chromosomów. Podobnie zaproponowano, że system akupunktury i wzorcowanie potencjałów spoczynkowych komórek opisane powyżej, działają poprzez kontinuum włókien kolagenu ciekłokrystalicznego, które stanowią większość tkanek łącznych. W tym modelu, popartym dowodami z biochemii, biologii komórki, biofizyki i neurofizjologii, macierz kolagenowa zapewnia ścieżki szybkiej komunikacji w całym ciele, umożliwiając funkcjonowanie umysłu i ciała organizmu jako spójnej całości. Łącznie te wyniki opisują umysł i ciało jako połączony system, w którym oddziaływania elektromagnetyczne i kwantowe działają poprzez spójną aktywność oscylacyjną pola, regulując procesy biologiczne i pośrednicząc w oddziaływaniach skorelowanych z odczuwaniem i aktywnością umysłową.
BIOPOLE JAKO PRZEKAŹNIK INFORMACJI
Jako regulator i mediator oddziaływań biologicznych, biopole wydaje się być ściśle związane z dostarczaniem informacji w organizmie. W ten sposób biopole przechowuje i przekazuje informacje niezbędne dla biokomunikacji i bioregulacji. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że koncepcja informacji w biologii nie jest niczym nowym; jest już z powodzeniem wykorzystywana do wyjaśniania licznych mechanizmów molekularnych w biologii molekularnej, takich jak informacja zakodowana w DNA, interakcje hormon-receptor, interakcje enzym-substrat i wiele innych form rozpoznawania molekularnego, a także w danych EKG i EEG. Co więcej, wiele z tych dobrze poznanych mechanizmów można również postrzegać jako interakcje biopola, ponieważ sama informacja jest często emergentną właściwością oddziaływań dynamicznych, których nie da się sensownie zrozumieć z redukcjonistycznego punktu widzenia. Na poziomie komórkowym i subkomórkowym zachowania oscylacyjne wynikają z ujemnych pętli sprzężenia zwrotnego oraz sprzężonych dodatnich i ujemnych pętli sprzężenia zwrotnego i wynikają ze stochastycznych, nieliniowych mechanizmów biologicznych oddziałujących ze zmiennym otoczeniem. Na przykład pojawienie się synchronizacji fazowej w dużej liczbie komórek w dobowych układach kooperacyjnych jest wynikiem nieliniowego sprzężenia oscylatorów na poziomie komórkowym i wielokomórkowym. Podobnie układy o sprzężeniu fazowym elektrycznym w sieciach neuronowych powodują zachowania kooperacyjne w dużej liczbie neuronów.
Koncepcja regulacji biopola oferuje przejście od mechanicznego, opartego na chemii spojrzenia na biologię do spojrzenia opartego na informacji. W przeciwieństwie do maszyn, organizmy żywe posiadają rozległą sieć wewnętrznych i zewnętrznych połączeń, przez które przepływa informacja, modulując funkcje życiowe. Ciągła wymiana informacji w systemach żywych, mająca na celu zachowanie ich integralności, jest zdumiewająca. Co więcej, nowe relacje wraz z nową wymianą informacji pojawiają się na wyższych poziomach organizacji życia, tworząc nowe całości. Biopole można uznać za jedną z takich wielopoziomowych koncepcji organizacyjnych, w których informacja przepływa w obrębie i pomiędzy różnymi poziomami organizmu. Bogactwo wymiany informacji, niczym „rozmowa” między elementami tych różnych poziomów porządku – „szept” między komórkami a innymi jednostkami życia – ma kluczowe znaczenie dla podtrzymania życia i wspomagania procesu zdrowienia. Biopole można uznać za język życia.
Informacje biopola mogą się przejawiać poza koncepcjami mechanistycznymi; medycyna bioelektromagnetyczna stanowi kolejny przykład informacyjnego aspektu oddziaływań biopola. Koncepcję „bioinformacji elektromagnetycznej” rozwinął Fritz-Albert Popp , aby opisać odkrycia, że biofotony i inne transakcje energetyczne o ekstremalnie niskim poziomie w bioelektromagnetykach poniżej granicy szumu termicznego mogą wywoływać skutki biologiczne. Oprócz wspomnianych powyżej słabych efektów PEM, duża część literatury wykazała istnienie nietermicznych oddziaływań rezonansowych PEM. Efekty biologiczne często występują tylko dla określonych częstotliwości, amplitud lub kształtów fal, a dokładna lokalizacja rezonansów jest na ogół określona przez charakterystykę układu docelowego PEM/biologicznego, która może się zmieniać wraz ze zmianami stanu zdrowia, chorobą lub urazem. Synchronizacja funkcji fizjologicznych, takich jak EEG i EKG, z polami zewnętrznymi może być również postrzegana jako indukowana synchronizacja, która stanowi przepływ informacji z pola zewnętrznego do ciała. Co więcej, inne elementy biopola mogą przenosić informacje istotne dla diagnostyki medycznej, poza EEG i EKG, dostarczając użytecznych informacji medycznych i sugerując nowe sposoby leczenia za pośrednictwem medycyny informacyjnej. W istocie, informacja oferuje jednoczącą koncepcję w sposobie działania medycyny alternatywnej i zintegrowanych modalności medycznych.
Chociaż w systemach żywych wymiana informacji odbywa się na wielu poziomach porządku, prawdopodobnie najbardziej jednoznaczny przepływ informacji u ludzi przebiega „od góry do dołu”, od intencji do ciała materialnego, wpływając na zdrowie i sprzyjając gojeniu ze świadomą intencją, celem, kontekstem i znaczeniem. Informacje mogą zatem być postrzegane jako pośredniczące lub służące jako pomost między umysłem a ciałem: na przykład w modalnościach umysł-ciało, intencji uzdrowienia itp.
Zazwyczaj uważa się, że informacja jest przenoszona albo przez energię, albo przez materię. Jednakże twierdzenie Bella (nielokalność kwantowa) potwierdza obserwacje natychmiastowej interakcji między stanami splątanymi. Funkcja potencjału kwantowego przenosi aktywną informację wszędzie, podobnie jak pole morfogenetyczne, bez zmniejszania się wraz z odległością. Informacja może zatem być wszędzie natychmiastowa, ale jest aktywna tylko tam, gdzie jest celowo kierowana – na przykład przez świadomy zamiar – i może być uznana za inteligentną informację, generującą bardzo specyficzną reakcję tylko tam, gdzie jest zamierzona. Zatem sama informacja może być uznana za przyczynową, mimo że nie zawsze ma fizyczny nośnik.
W KIERUNKU ROZWOJU DEFINICJI BIOPOLA
Jak opisano powyżej, biopole ewoluowało w wieloskalową koncepcję, która oferuje szerszy kontekst dla zrozumienia regulacji biologicznej i przepływu informacji niż obecnie dominujący molekularny paradygmat systemów biologicznych. Jako takie, biopole, czy to na poziomie biofotonów, wzorców potencjałów spoczynkowych błony komórkowej, EEG mózgu, EKG serca, czy synchronicznych ruchów ptaków w locie, można zwięźle opisać jako organizujący wpływ rozłożony w przestrzeni i czasie. Podczas gdy biopola najczęściej opisywano jako elektromagnetyczne z natury, istniało kilka propozycji biopól obejmujących kwantowy przepływ informacji. Ze względu na ich zdolność organizującą, bardziej przydatne wydaje się mówienie o biopolach w kategoriach ich aktywności homeodynamicznej niż jako o indywidualnych bytach: tj. opisywanie tego, co robią , a nie tego, czym są. Jak przedstawiono wcześniej, koncepcja pola z fizyki odnosi się do niematerialnego elementu, który oddziałuje z obiektem, a pola nie można wykryć bezpośrednio, ale jedynie poprzez jego działanie na sondę. Zatem interakcje biopola mogą wpływać na różnorodne szlaki biologiczne, w tym procesy biochemiczne, komórkowe i neurologiczne, i być przez nie kształtowane, modulując aktywność i przepływ informacji na wielu poziomach systemów żywych. Na tym etapie biopole można uznać za zasadę organizującą „bezmasową” lub opartą na informacji, zgodnie z pierwotną definicją zaproponowaną przez komitet doradczy NIH z 1992 roku.
Na koniec warto ponownie zastanowić się nad związkiem koncepcji biopola z medycyną energetyczną , terminem szczególnie popularnym w drugiej połowie XX wieku. Chociaż biopola odgrywają istotną rolę w sterowaniu procesami zdrowotnymi, w niniejszym artykule pojmuje się je jako pełniące szerszą rolę regulacyjną i informacyjną w biologii niż wyłącznie jako forma interwencji medycznej, jak sugeruje medycyna energetyczna. Termin terapia biopola , który obejmuje interakcje uzdrowiciela z biopolami zarówno wewnątrz, jak i wokół systemów żywych, najlepiej oddaje ten aspekt uzdrawiania , wykraczając poza ograniczone implikacje medycyny jako leczenia chorób.
WNIOSKI I PERSPEKTYWY NA PRZYSZŁOŚĆ
Koncepcja biopola, wyłaniająca się początkowo z perspektywy witalistycznej, oferuje coraz bardziej użyteczne podejście do wyjaśniania różnorodnych zjawisk fizjologicznych. Jej przydatność stale ewoluuje w kontekście badań empirycznych. Interakcje endogennego biopola z polami środowiskowymi, geokosmicznymi i innymi polami egzogennymi stanowią podstawę naukowych podstaw holistycznego spojrzenia na życie oraz modus operandi dla wielu modalności medycyny alternatywnej. Rodzina praktyk uzdrawiania energią, szeroko praktykowanych od czasów starożytnych, obecnie nazywanych terapiami biopola, może obejmować biokomunikację i/lub transfer energii przez biopole. Chociaż koncepcja biopola jest użyteczną konstrukcją ukierunkowującą nowe badania nad uzdrawianiem energią i innymi modalnościami medycyny alternatywnej, jest ona również niezbędna do lepszego zrozumienia współczesnych osiągnięć w biofizyce i biologii. Co więcej, informacje związane z biopolem mogą służyć jako pomost między umysłem a ciałem, co jest fundamentalne dla zrozumienia interakcji między umysłem a ciałem.
Oryginalny artykuł pochodzi z amerykańskiego serwisu: National Library of Medicine:
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC4654789/